Quarantaineblog #3: Liannora

Alone together

Het praatje bij het koffiezetapparaat op kantoor, een gezellige lunch met je collega’s of de vrijmibo. Gezellig samen sporten met vrienden, even de stad in om te shoppen of te lunchen. Langs je ouders voor een kop koffie. Opeens kan dit allemaal niet meer. Wat nu? Hoe zorg je ervoor dat je je niet alleen gaat voelen in je eigen huis?

Het eerste weekje vond ik het nog wel prima te doen. Ik vond het lekker rustig en had wat extra tijd voor mezelf. Ook kon ik mezelf troosten met het idee dat iedereen hier nu mee moet dealen. Je bent dus niet alleen. Alone together! Maar nu het langer duurt begin ik de sociale momenten wel te missen. De enige mensen die ik zie zijn huisgenoten en de caissières tijdens het dagelijkse tripje naar de supermarkt. Natuurlijk wel netjes op 1.5 meter afstand.

En daar wordt het lastig… Probeer je met vrienden af te spreken en je tegelijkertijd aan de richtlijnen van het RIVM te houden? Even een frisse neus halen en samen een blokje om? Dat kan. Het enige probleem is dat de stoep geen 1.5 meter breed is. Lastig dus om voldoende afstand te houden, zeker als er meer mensen zijn met hetzelfde idee. Binnen is voldoende afstand houden al helemaal moeilijk, zeker als je een klein huisje hebt zoals ik. Is het misschien een idee dat iemand in de badkamer gaat zitten, iemand op het aanrecht en iemand op de bank..?

Wat kun je doen om ervoor te zorgen dat je die sociale momenten toch voor jezelf creëert? Lang leve het digitale tijdperk! We kunnen bellen, whatsappen en videobellen. Wat een uitkomst is dat zeg! Ik werk nu thuis en ik mis mijn collega’s, maar een virtuele startup met z’n allen is een goed begin van mijn dag. Je kunt even horen hoe het met iedereen gaat en er wordt veel gelachen. Dat fleurt je dag enorm op en dan ben je nog maar net begonnen!

Daarnaast vier ik mijn vrijmibo met een biertje op de bank en de app House Party, eentje die jullie ongetwijfeld kennen. Echt een aanrader. Hierdoor kan ik nog veel mensen zien – al is het online – en voel ik me gelukkig niet zo alleen! Verder bel en whatsapp ik veel met familieleden, die op allerlei plekken wonen. Verspreid over Nederland en zelfs in het buitenland. Je zou zeggen dat ik hierdoor al erg gewend was aan contact houden op afstand, maar ook bij ons brengt zo’n crisis creativiteit teweeg. Zo hebben wij voor het eerst met de hele familie een videocall gedaan. Wat was dat leuk, gezellig en lekker chaotisch: bijna alsof je echt bij elkaar bent! In al die tijd hadden we dat nog nooit gedaan. Zo komen er ook positieve dingen voort uit zo’n crisis.

Als ik toch de warme knuffels mis van vrienden of familie, dan fungeert mijn vriend als knuffelbeer. Lang niet gek. Meteen een goede relatietest zo’n quarantaine en tot nu toe zijn we met vlag en wimpel geslaagd!